• www.briar-pipes.com/FinalSG/content/view/18/39/lang,gr/
  • Μη διανοηθείτε να του κάνετε δώρο μια πίπα. Προτιμά να τις αγοράζει ο ίδιος και πάντοτε μόνος.
    Ο καπνιστής θα χασομερήσει εξετάζοντας σχήματα και ποιότητες. Θα παρατάξει μπροστά του αρκετές, θα τις χαϊδέψει, θα τις θαυμάσει και θα καταλήξει απότομα σε μια απόφαση, της οποίας οι διεργασίες σπανίως εκλογικεύονται ακόμη και σε μυημένους.
  • Ποτέ σχεδόν δεν θα αγοράσει μια μόνο καινούργια πίπα. Συνήθως, οι αγορές πηγαίνουν σε ζευγάρια.
    Ο λόγος είναι ότι o καπνιστής γοητεύεται με κάθε νέο κομμάτι της συλλογής του. Οι πρώτοι μήνες (που η πίπα “στρώνεται”) είναι οι πιο κρίσιμοι και άχαροι της ζωής της. Ετσι, η μόνη λύση για να μη ζορίζει κανείς το καινούργιο του απόκτημα είναι να μην περιορίζεται στο στρώσιμο μιας μόνο, αλλά δύο ή τριών και γιατί όχι, τεσσάρων…
  • Οι περισσότεροι καπνιστές καταλήγουν, με τα χρόνια, να επαναλαμβάνουν ένα αγαπημένο τους σχέδιο, με μικρές ανεπαίσθητες παραλλαγές.
    Οι φίλοι τους (και πολύ περισσότερο οι γυναίκες τους…) τρελαίνονται, καθώς τους βλέπουν να ξοδεύουν ένα σωρό λεφτά για ένα κομμάτι παρόμοιο με τα υπόλοιπα που έχουν συσσωρεύσει με τα χρόνια.

  • Θα έχει οπωσδήποτε “προσκυνήσει” κάποιους απο τους “ναούς του αθλήματος”

    • του Savinelli στο Μιλάνο που επί 116 χρόνια βρίσκεται πάντα στο ίδιο σημείο
    • του Astley’s, απ’ όπου ψώνιζε ο Χάρολντ Γουίλσον, στο Λονδίνο
    • του Carmignani στη Ρώμη, όπου μπορεί να βρει κανείς τη μεγαλύτερη συλλογή απο πίπες Mastro de Paja
    • του Cooke’s στην Οξφόρδη.
    • Διάσημες είναι επίσης οι πίπες του Davidoff, του ιρλανδού Peterson και του … Ελληνα Alexander.
  • Η σχέση του καπνιστή με τις πίπες του είναι αυστηρά προσωπική και αναντικατάστατη με την καθεμιά.
    Διότι, με τη χρήση, κάθε πίπα αποκτά τα χαρακτηριστικά της. Με τον καιρό “ψήνεται”, μαθαίνει να καπνίζεται καλύτερα.
  • Ποτέ δεν τη δανείζει.
    Η κάθε πίπα, ανάλογα με την ποιότητα και το πάχος του ξύλου, είναι μαθημένη σε διαφορετικές θερμοκρασίες και “εντάσεις” καπνίσματος. Το πέρασμά της σε ξένο στόμα είναι ιεροσυλία.
  • Οι πολύ επαγγελματίες χρησιμοποιούν ξεχωριστές πίπες για διαφορετικά είδη καπνού.
    Διότι η γευστική απόλαυση είναι το αποτέλεσμα της ώσμωσης του ξύλου και του καπνού. Και το στρώμα στερεοποιημένης “λάσπης” (το λεγομενο “κάρβουνο”), που καλύπτει και προστατεύει το εσωτερικά του μπολ, έχει πάντοτε μια συγκεκριμένη γεύση, την οποία παίρνει από τον καπνό. Αρα, η αλλαγή του καπνού διαταράσσει τη γευστική “ισορροπία” της πίπας. Ωστόσο μη σας περάσει από το νου οτι το κάπνισμα της πίπας εξαρτάται από τίποτε επτασφράγιστα μυστικά, στα οποία πρέπει να μυηθεί ο επίδοξος ρέκτης. Είναι απλώς θέμα συνήθειας.
  • Θ’ ακούσετε, επίσης, το παράπονο οτι “καλό, βρε παιδί μου, το κάπνισμα της πίπας, αλλά πρέπει να κουβαλάς, όλ’ αυτά τα συμπράγκαλα: δεύτερη πίπα, καπνοσακούλες, συρματάκια καθαρισμού, μαχαιράκια …”. Δίκαιη παρατήρηση – αλλά θα βρείτε εσείς έναν τρόπο να τα βολέψετε. Στο κάτω κάτω, τι σημασία έχουν αυτά αν εσείς απολαμβάνετε τη γεύση;

Και τώρα επιστημονικές οδηγίες για την τέχνη της πίπας

Γράφει η Πεπειραμένη

deilogos.wordpress.com/2007/03/29/pipa-peoleixia

Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να διευκρινιστεί είναι η καθαριότητα του πέους. Ασφαλώς και αυτό λειτουργεί πολλές φορές ως ανασταλτικός παράγοντας για μια γυναίκα. Λειτουργεί όμως και ως δικαιολογία για να αποφύγει μια γυναίκα το στοματικό σεξ. Η αλήθεια είναι ότι τα ανδρικά γεννητικά όργανα μια και είναι εξωτερικά είναι πολύ πιο καθαρά από το αιδοίο. Αρκεί βέβαια ο σύντροφός σας να μην είναι κανένας «μπίχλας» και έχει πάρει διαζύγιο με το σαπούνι. Οπότε η πίπα απαιτεί και την ανάλογη καθαριότητα από τη πλευρά του άνδρα.
Προτιμήστε ο σύντροφός σας να είναι ξαπλωμένος ανάσκελα. Η καλύτερη στάση από άποψη ευκολίας και λιγότερων προβλημάτων είναι να πλησιάσετε το πέος από κάτω, δηλαδή να είστε ανάμεσα στα πόδια του και να πάρετε το πέος του στο στόμα σας χωρίς να το τραβάτε προς τα κάτω, δεν πρέπει να το ζορίζετε, να πηγαίνετε όπως πάει η γραμμή του. Πάρτε αρχικά το πέος στο χέρι σας. Αγκαλιάστε το απαλά με τα δάχτυλά σας. Με ήρεμες κινήσεις μπορείτε να παίξετε το πέος ενώ τραβάτε απαλά το πετσάκι ώστε να φανεί όλη η βάλανος (το πάνω μέρος του πέους ή αλλιώς το «αγύριστο κεφάλι). Η εξωτερική περίμετρος της βαλάνου είναι η κορόνα. Αυτή χωρίζει τη βάλανο από το υπόλοιπο σώμα του πέους. Αν ακολουθήσετε την κορόνα, στο κάτω μέρος της, θα βρείτε ένα σύνδεσμο που ενώνει τη βάλανο με το υπόλοιπο σώμα του πέους. Αυτός ο σύνδεσμος θα ενώνει τη βάλανο με το πετσάκι και είναι καθοριστικής σημασίας για τον ερεθισμό του συντρόφου σας. Πιο κάτω από τη βάλανο όπως είπαμε είναι το κυρίως σώμα του πέους. Το μέρος αυτό δεν έχει πολλές νευρικές απολήξεις και ως συνέπεια δεν παρέχει ιδιαίτερα ικανοποιητικό ερεθισμό. Επομένως το ουσιαστικό παιχνίδι παίζεται με τη βάλανο του πέους και όχι με το υπόλοιπο σώμα.
Ο πρώτος τρόπος πίπας είναι με το μεγαλύτερο μέρος του πέους στο στόμα σας. Είναι λάθος να καταναλώνετε ενέργεια ρουφώντας ολόκληρο το πέος! Σε περίπτωση όμως που θέλετε να κάνετε κάτι τέτοιο φροντίστε ο ουρανίσκος από το στόμα σας να παίζει με τη βάλανο του πέος ώστε να μεγαλώνει ο ερεθισμός. Ο ρυθμός σας δεν πρέπει να είναι γρήγορος. Αρχικά τουλάχιστον προτιμήστε αργό ρυθμό και ανάλογα με τους αναστεναγμούς του συντρόφους σας μπορείτε να επιταχύνετε.
Ο δεύτερος τρόπος πίπας (για καλύτερα αποτελέσματα) είναι η πίπα με τη χρήση χεριών. Με το δείκτη και τον αντίχειράς σας τραβάτε κάτω το πετσάκι του πέος και καθώς το χέρι σας πηγαίνει στη βάση του πέους η βάλανος είναι διαρκώς ακάλυπτη και ακινητοποιημένη. Εκεί αρχίζετε να κάνετε παιχνίδι με τη γλώσσας και στη συνέχεια ρουφώντας μόνο τη βάλανο. Όσο ο ερεθισμός του συντρόφους σας αυξάνει τόσο περισσότερο τραβάτε το πέος με το χέρι σας προς τα κάτω. Μέχρι να ολοκληρώσει ο σύντροφός σας.

Εξυπακούεται ότι προσέχετε τα δόντια σας διότι άλλο πεολειχία και άλλο δάγκωμα.

Ένας ακόμη τρόπος (και πολύ καλός) είναι ο εγκλωβισμός του πέους και κυρίως τη βάλανο του πέους ανάμεσα στην κλειστή οδοντοστοιχία με τα πλευρικά ούλα και στο μάγουλο. Είναι λίγο ζόρικος τρόπος αλλά ο ερεθισμός που προσφέρει είναι μέγιστος. Αρκούν μερικές κινήσεις του κεφαλιού της συντρόφου μας πάνω κάτω και το αποτέλεσμα είναι εγγυημένο. Απαιτεί βέβαια εξάσκηση και δεν πετυχαίνει με τη πρώτη.


Βέβαια οι τρόποι μπορούν να εναλλάσσονται ανάλογα με το πόσο ερεθίζεται ο σύντροφός σας. Κάτι που αγνοούν πολλές γυναίκες είναι οι όρχεις ή αλλιώς τα αρχίδια ή μπαλάκια. Τα αγνοούν πιστεύοντας ότι δεν αποτελούν πηγή ερωτισμού και ερεθισμού. Λάθος μεγάλο. Θα έλεγα ότι η καλή η πίπα ξεκινά με γλείψιμο των όρχεων.
Το άλλο ζήτημα είναι τι κάνουμε όταν ο σύντροφός μας εκσπερματώσει στο στόμα μας?
Αυτό πραγματικά αποτελεί ένα καυτό ερώτημα. Καταρχήν δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σκοπός της πίπας είναι η ικανοποίηση του συντρόφου μας. Οπότε η εκσπερμάτωση σημαίνει (τις περισσότερες φορές) και την ικανοποίησή του.
Που πάει όμως το σπέρμα? Το φτύνουμε διακριτικά ή το καταπίνουμε? Βέβαια υπάρχει η κλασική ανδρική ρήση ότι «η καλή η πίπα καταλήγει στο στομάχι» αλλά αυτό είναι ζήτημα που καλύτερα να το κουβεντιάσετε με το σύντροφό σας. Η γεύση από το σπέρμα μη σας τρομάζει. Είναι κάτι ανάλογο με τη γεύση από το αιδοίο και έχει άμεση σχέση με τη διατροφή του συντρόφου σας.
Βέβαια κάποιοι «πολύ άντρες» που την ώρα τις εκσπερμάτωσης προσπαθούν με τη βία και την πίεση του κεφαλιού της ερωτικής φίλης τους προσπαθούν να την κάνουν να τα πιει είναι για φτύσιμο… Στο σεξ δεν υπάρχει καταναγκασμός! Αυτό πρέπει να είναι αρχή!

Και οπωσδήποτε μετά το τέλος της πίπας φιλήστε το σύντροφό σας διότι όπως λέει η Lili “Τέλος να διευκρινίσω ότι μετά η κοπέλα θα σας φιλήσει, είναι ένδειξη ότι δεν σιχαίνεται το σώμα της και σας λέει έτσι «ευχαριστώ ζουζούνι μου». Το ίδιο περιμένει από σας όταν βρίσκεστε στην ανάλογη θέση…”

δείτε και μερικές πίπες από τον παγκόσμιο κινημάτογραφο που άφησαν εποχή

_________________________________________________________________


Επιστροφή στην πηγή της δημοσίευσης !